Olim erat iuvenis femina nomine Anna, quae scriptrix laborabat, conans se in magna urbe sustentare. Anna semper somniaverat se scriptrix prospera fieri, sed re vera vix satis pecuniae ad mercedes solvendas acquirebat.
Olim Anna a matre sua telephonum accepit. Avia eius mortua erat, et Anna domum redire debebat ad funus. Anna annis domi non fuerat, et cogitatio reditus eam mixto dolore et anxietate implebat.
Anna adveniente, a familia ulnis apertis excepta est. Amplecti sunt et lacrimaverunt, memorias aviae suae reminiscentes. Anna sensum pertinentiae sensit quem diu non senserat.
Post funus, familia Annae ad domum aviae convenit ut res eius inspicirent. Veteres imagines, epistulas et ornamenta perscrutati sunt, quarum unaquaeque memoriam specialem continebat. Anna mirata est cum acervum antiquorum fabularum suarum, cum adhuc puella esset scriptarum, invenit.
Dum Anna fabulas suas perlegit, ad tempus quo nullae curae aut officia habebat, translata est. Fabulae eius imaginatione et miraculo plenae erant, et intellexit hoc genus scribendi esse quod semper facere voluisset.
Postea ea nocte, Anna in culina aviae sedebat, theam sorbens et per fenestram prospiciens. Poculum plasticum iaciendum in mensa positum animadvertit, quod ei commoditatem et accessibilitatem vitae modernae in memoriam revocavit.
Subito Annae in mentem venit idea. Fabulam de itinere poculi plastici abiciendi scriberet. Fabula esset de periculis poculi, utilitate eius in vita cotidiana, et lectionibus quas interea didicerat.
Anna proximas aliquot hebdomades fabulam suam scribendo consumpsit, cor et animam in unumquodque verbum infundens. Cum finivisset, scivit eam esse optimam rem quam umquam scripsisset. Eam periodico litterario misit, et, ad eius admirationem, ad publicationem accepta est.
Fabula placuit, et celeriter popularitatem adepta est. Anna a pluribus instrumentis nuntiorum interrogata est, et scriptrix ingeniosa nota facta est. Coepit accipere offertas pro contractibus librorum et orationibus, et somnium eius scriptrix prospera fieri tandem verum factum est.
Anna scribendo pergebat, frequentiam animadvertere coepitpocula plastica abiciendain vita cotidiana. Eos in tabernis caffeariis, popinis, et etiam in domo sua videbat. De aspectibus positivis cogitare coepitpocula plastica abicienda, sicut commoditas et pretium moderatum.
Constituit aliam fabulam scribere de itinere poculi plastici abiciendi, sed hac vice, fabula positiva esset. Scriberet de facultate poculi homines coniungendi, de memoriis quas creare adiuvit, et de initiis sustinebilitatis a societatibus susceptis ad iacturam minuendam.
Fabula Annae bene accepta est, et narrationem circa mutare adiuvit.pocula plastica abiciendaHomines ea in luce magis positiva videre coeperunt, et societates rationes magis sustinabiles adhibere coeperunt.
Anna effectu quem scripta sua fecerant superba erat, et fabulas scribere pergebat quae homines ad aliter de mundo circum se cogitandum incitarent. Sciebat interdum mutationem perspectivae requiri ad mutationem positivam efficiendam.
Ex illo die, Anna sibi promisit se semper suis passionibus fidelem manere et scriptis suis mundum mutare velle. Et semper meminerat inspirationem interdum ex locis improbabilibus venire posse, etiam ex poculo plastico abicibili.
Tempus publicationis: XXVII Aprilis MMXXIII