Ioannes et amici eius in montibus iter faciebant. Iam horas ambulaverant, et calor iam vehementer afficere coepit. Omnes sitiebant et potione refrigerante egebant. Fortuna favente, Ioannes pocula plastica abicienda in pera sua posuerat, sciens ea in itinere utilia futura esse.
Dum considebant ad quietem et aquam bibendam, Ioannes suasit ut pocula plastica abicienda uterentur. Amici eius primo dubitabant, quia de impactu negativo quem plastica in ambitum habere posset solliciti erant. Attamen Ioannes explicavit eos pocula responsabiliter uti et rite abicere posse.
Dum pocula plastica abicienda sorbebant, Ioannes aliquid procul animadvertit. Simile speluncae occultae videbatur, et impetum sensit eam explorare. Amici eius dubitabant, sed animus Ioannis audax contagiosus erat, et eum sequi constituerunt.
Cum speluncam ingressi essent, mirati sunt rivum subterraneum perspicuum et crystallinum invenire. Aqua tam refrigerans videbatur, et incitati sunt ad mergendum. Attamen, nullos poculos ad bibendum habebant. Tum Ioannes recordatus est poculorum plasticorum abiciendorum quos contulerat.
Calicibus aquam e flumine hauriebant et sorbebant. Aqua erat frigida et recreans, et se recreatos sentiebant. Fortunam suam invenisse thesaurum tam occultum credere non poterant.
Dum speluncam explorare pergebant, plures rivos et cataractas occultas invenerunt. Poculis plasticis abiciendis usi sunt ut ex singulis biberent, grati erant quod eos secum attulissent.
Cum tandem e spelunca egressi sunt, quasi aliquid magicum experti essent, sibi visum est. Sciebant...pocula plastica abiciendapartes magnas in eorum itinere egerant, et gaudebant se ea cum responsabilitate usurpavisse et rite abiecisse.
Tempus publicationis: XXX Maii, MMXXIII